منصور اسانلو

شناسه و پیشینه منصور اسانلو

منصور اُسانلو  (۴ اسفند ۱۳۳۸ در تهران) از رهبران سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه (شرکت واحد) و فعال سندیکالیست ایرانی که بارها به دلیل مبارزات کارگری و تلاش برای احقاق حقوق کارگران شرکت واحد و اتوبوسرانی در زندانهای نظام جمهوری اسلامی زندانی شده است.. منصور اسانلو  در ۴ اسفند ۱۳۳۸ در تهران متولد شد. وی رهبر  سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه (شرکت واحد) بود. که در پی مبارزات کارگری و برای احیای حقوق کارگران بارها توسط دستگاه امنیتی جمهوری اسلامی ایران تحت بازجویی قرار گرفتهاست.

اسانلو کماکان بر حق قانونی داشتن اتحادیهای مستقل و غیردولتی به صورت کاملاً قانونی اصرار میورزد.

ابتدا او را در دی ۱۳۸۴ و در پی اعتراضات کارگری دستگیر و به مدت ۸ ماه بازداشت کردند. در  این ۸ ماه او در انفرادی های بند 209 به سر برد.

وی در مرداد ۱۳۸۵ با قید وثیقه سنگین آزاد شد ولی بعد از آزادی تا ماهها بعد تحت کنترل قرار داشت تا اینکه مجدداً در ۲۸ آبان ۱۳۸۵ در خیابان و در حالی که با ابراهیم مددی نایب رئیس هیئت مدیره سندیکای شرکت واحد به ادارهٔ کار میرفتند تا به وضعیت کارگران اخراجی رسیدگی کنند مورد ضرب و شتم قرار گرفت و ربوده شد. و بعد اعلام کردند که اوسانلو در زندان اوین به سر میبرد. اسانلو یکماه بعد از این تاریخ مجدداً با قید کفالت آزاد شد.

منصور اسانلو در این مدت، به همراه میلاد درویش (عضو پیشین کانون صنفی معلمان) خبرنامه پیک واحد را پایهگذاری میکند که بعد از آن نشریه  پیام سندیکا  که درویش سردبیری اش را بر عهده میگیرد را با کمک یاران سندیکای فلزکار مکانیک راه اندازی میکنند. نشریه پیام سندیکا، ماهنامه داخلی سندیکاهای مستقل کارگری ایران است.  که بهطور خودجوش و بدون مجوز در بین کارگران دست به دست میشود. انتشار این نشریه خبری تا امروز  ادامه دارد.

بعد از این اتفاقها اسانلو دیگر چهرهای شناخته شده در سطح ایران و جهان و در مجامع کارگری بود و فشارهای وارده بر او و سندیکای تحت رهبری او اعتراض گستردهای را در سطح ایران و جهان دربرداشت و بر همین اساس سندیکای اتوبوسرانی شرکت واحد به عضویت رسمی و دائمی اتحادیه بین المللی کارگران حمل و نقل (ITF) و تحت حمایت سازمان بینالمللی کار (ILO) قرار گرفت و در پی این عضویت از اسانلو به عنوان نماینده سندیکای اتوبوسرانی ایران برای شرکت در اجلاس سالیانه ITF (اتحادیه بینالملل کارگران حمل و نقل) و ITUC -اتحادیه بین المللی فدراسیون های کارگری چهان – که در لندن و در تابستان سال ۱۳۸۶ (۲۰۰۷) برگزار شد دعوت به عمل آمد.

اسانلو در این اجلاس شرکت و ضمن ابراز نقطه نظرهای سازنده در ارتباط با وضعیت کارگران اتوبوسرانی ایران و وضعیت معیشتی آنان، مسائلی را پیرامون حل مشکلات کارگران ایران بیان کرد.

دو هفته پس از بازگشت از اجلاس لندن، و بروکسل مأموران امنیتی ایران برای بار سوم او را در خیابان و در حالی که از جلسه سندیکایی  به منزل خود باز میگشت مورد ضرب و شتم قرار داده و ربودند تا فصل دیگری را در زندان اوین تهران بگذراند.

بازداشت و زندان

او در سال ۱۳۸۶ از سوی دادگاه انقلاب اسلامی به ۵ سال زندان محکوم شد.

اعتراضات بینالمللی

در پی دستگیری اسانلو اتحادیههای کارگری و نهادهای بینالمللی به دستگیری او اعتراض کردنند و اسانلو تبدیل به نماد مبارزات کارگری

در سراسر جهان ۵ میلیون عضو دارد. ۶۸۱ اتحادیه کارگری از ۱۴۸ کشور جهان عضو آن هستند.

دیوید کاکرافت دبیرکل کنفدراسیون جهانی کارکنان و کارگران حمل و نقل و گای رایدر، دبیرکل اتحادیه بینالمللی سندیکاهای کارگری جهان، نامه مشترکی به رئیسجمهور ایران نوشته و درخواست کردنند به وضعیت اسانلو رسیدگی شود.

آنجلیکا بر، رئیس نمایندگی ایران در پارلمان اروپا نیز در نامهای به سفیر ایران در بروکسل از دستگیری منصور اسانلو انتقاد کردهاست.

در روزنامهٔ اعتماد ملی مورخ ۲۶ تیر ۱۳۸۶ آمدهاست: «بنابر گزارش سایت <آیتیاف>، کالتوم باکاره دبیر روابط بینالملل اتحادیه عمومی کارگران راهآهن تونس، ناصر یونس دبیرکل اتحادیه عمومی کارگران حمل و نقل فلسطین، خالد زیود دبیرکل اتحادیه عمومی پتروشیمی اردن، محمد شاهاتا رئیس اتحادیه حمل و نقل هوایی مصر، عادل الصبحی رئیس اتحادیه ماریتام مصر، جورج ئی ترکیه هماهنگکننده بینالمللی سازمان کارمندان کابین هواپیمای لبنان، جبران ابوحیدر از اتحادیه حمل و نقل هوایی لبنان، عبدلحمید دراجی دبیرکل اتحادیه راهآهن الجزیره، محمد صاردی دبیرکل فدراسیون ملی حمل و نقل مراکش و سعید الهاری از اتحادیه بنادر مراکش نیز با انتشار بیانیههایی خواستار آزادی اسانلو شدند. علاوه بر این سازمان عفو بینالملل نیز در گزارش های خود به بازداشت منصور اسانلو انتقاد کردهاست.»

توسط فدراسیون جهانی کارگران حمل و نقل روز ۶ مارس ۲۰۰۸ میلادی (۱۶ اسفند ۱۳۸۶)، روز جهانی راهآهن، به عنوان روز «اقدام جهانی در همبستگی با منصور اسانلو» اعلام شد. پس از نزدیک به 6 سال زندان کشیدن ، زیر فشار نهادهای جهانی کارگری و حقوق بشری او را رها کردند. بعلت تهدید به مرگ و گروگانگیری اعضای خانواده اش به نا چار از کشور خارج شد، تا هم جانش را نجات دهد و به فعالیت هایش ادامه دهد. او همکنون در آمریکا به سر می برد و با همکاری تعدادی از جوانان و کارگران سایت خبرگر را راه اندازی کرده ودر شبکه خبرگر کماکان از حقوق کارگران وسایر مزد بگیران ایران دفع میکند. او وتعدادی از دوستانش در داخل کشور جنبش همبستگی ستمدیدگان دادخواه ایران  را تشکیل دادند. تا در  فضایی گسترده تر در جهت همبستگی همه مزد بگیران وستمدیدگان دادخواه ایران برای رسیدن به آزادی ودموکراسی در ایران به دیگر باورمندان آزادی خواهی ودادخواهی یاری رسانند. پیشنهاد تشکیل شورای هماهنگی رهبری انقلاب ملی ودموکراتیک مردم ایران دیگر تلاش او و همکارانش برای گذر از جمهوری اسلامی و کمک به تشکیل ساختاری دموکراتیک و انسان گرایانه در ایران میباشد. اسانلو علاوه بر شبکه خبرگر دو برنامه همبستگی نو و ایران سازان را سال هاست که در تلویزیون های اندیشه و ایران فردا مدیریت میکند.

نوشته ها

اشتراک گذاری