گیتا شناسی

واژه‌ی «گیتا» از واژگان چرخه ی ادبسار پیش‌اوستایی هند و ایرانی است که در هند در چهره های گوناگون ( از آن میان سرود ایزدان (بهگود گیتا) به کار رفته و در اوستا به چم گیتی درآمده است.

در پهلوی «گیتیه» یا «گیتاه» و «گیتیک” گفته شده و پازند آ« درست به همان گونه یی است که امروزه در زبان پارسی  و بچم کیهان یا جهان بکار می رود . بسیاری از فرهنگ نامه های کلان واژه ی «گیتاشناسی» را  برابر  با جغرافیا بکار  برده اند. شایان یاد آوری است که واژه ی جغرافیا تازی شده ی واژه ی یونانی Geographia  است و همان‌گونه که از آن برمی‌آید تنها به کره‌ی زمین (Geo) می پردازد ولی  «گیتا» و «گیتی» کیهان و جهان بیکران را  فرا می گیرد .برای نمونه، واژه‌ی زیبای «آواهای گیتایی» به آن دسته تکانه های سدا(امواج صوتی) و مانند آن که از گوشه و کنارهای ناشناخته‌ی کیهان یا جهان هستی فرستاده می‌شوند و به یاری آشکار سازها به گوش ما زمینیان می‌رسند، گفته می‌شود. «گیتاشناسی» نیز با همین آرش  برای شناخت گیتی و کیهان بکار می رود.

فرهنگ معین  گیتا شناسی را به چم « شناسایی نقشه ی زمین» آورده  است .

در فرهنگستان جهانی کورُش بزرگ، گییتا شناسی برای شناخت نخشه، آب و هوا، جنگل ها ، رودها ، رشته کوهها، دریاها و دریاچه ها و گزیرک ها و تالاب ها،  کانهای زیر زمینی مانند نفت و گاز و توپالها (فلزات)  وگونه های دَد و دام و پرندگان و آبزیان، و گلها و گیاهان ایران، و  چراگاهها و کویرها و چگونگی شهرها و روستا بکار رفته است.

کارگزاران فرهنگستان جهانی کورش بزرگ بر این باورند که هر ایرانی باید میهن خود را آنگونه که هست بشناسد تا بتواند  دارشهای بوم زادی خود را پاس بدارد.

به فرهنگستان جهانی کورش بزرگ بپیوندید و در راه را بر دانش پژوهان جوان هموار بگردانید.

گیتا شناسی

اشتراک گذاری