هشتم امرداد : روزی که قانون ننگین مجازات اسلامی در ایران نهادینه شد.

هشتم امرداد

روزی که قانون ننگین مجازات اسلامی 

در ایران نهادینه شد.

[قانون مجازات اسلامی] شرم آورترین و ننگین ترین آیین کیفری در جهان است. این «آیین اهریمنی» در روز هشتم اُمرداد ماه سال 1370 خورشیدی از سوی [کمیسیون امور قضایی مجلس شورای اسلامی] بر نهاده شد و در روز هفتم آذر ماه همان سال از سوی [مجمع تشخیص مصلحت نظام] نهادینه گردید. 

برابر این آیینِ بیابانی سن کیفر برای  پسران پانزده و برای دختران 9 سال است. ایران همراه با چند کشور اسلام زده ی دیگر مانند عربستان – پاکستان و سودان بی نگر به پیمان نامه های جهانی، در سایه سار ننگین «تعزیرات اسلامی» در کار کشتن کودکان اند، این حکومت ننگین درفش از سال 1990 زایشی تاکنون دهها کودک زیر هجده سال را بر دار کشیده است.

یکی از دادگویان دادگستری می گوید: 

«… هنگامی که برای گرفتن وکالت دو نوجوان به نامهای رضا و محمد به زندان عادل آباد شیراز رفتم نزدیک دو ساعت چشم براه ماندم تا بتوانم این دو کودک را ببینم، آنها هر بار که نامشان خوانده می شد از ترس اینکه می خواهند اعدامشان کنند از هال می رفتند.»

«عاطفه رجبی سهاله» دختر نوجوانی که به گواهی همسایگان دچار روان پریشی بود، چندین بار از سوی ستاد امر به معروف سپاه  دستگیر و پس از نواختن تازیانه های مرگبار بر پیکر نازکش به زندان افکنده شد. در زندان یکی از نیروهای پیشین سپاه به او تجاوز کرد. سرانجام  در هنگامی که 16 سال بیشتر نداشت از سوی قاضی حاجی رضایی رییس دادگستری نکا در برابر چشم مردم شهر به دار آویخته شد. 

عاطفه در دادگاه گزارش داد که یک پاسدار 51 ساله به نام «علی دارابی» بارها و بارها در زندان بهشهر بزور با او تن آمیزی کرده است. «قاضی حاج رضایی» «علی دارابی» را به چند تازیانه و عاطفه را به اعدام محکوم کرد و بدست خود ریسمان به گردنش آویخت.

بامداد روز سەشنبە بیست و نهم‌ اَمُرداد‌ماه، آرمان محمدی در زندان دیزل‌آباد کرمانشاه به دار آویخته شد. آرمان در زمان بازداشت دوازده ساله بود. او را شش سال در زندان نگهداشتند هنگامی که به هجده سالگی رسید ریسمان دار بر گردنش بستند.      

آتنا دائمى، فعال مدنى در دادگاه بدوى، به هفت سال زندان محکوم شد. آتنا دائمى فعال حقوق کودکان، از سوى شعبه 28 دادگاه انقلاب به ریاست «قاضی مقیسه»، به هفت سال زندان محکوم شد. دادگاه این فعال مدنى، روز بیست و سوم اسفند ماه  1393 به اتهامات تبلیغ علیه نظام، اقدام علیه امنیت ملى از طریق اجتماع و تبانى، توهین به مقدسات، توهین به رهبرى و اختفاى ادله جُرم، برگزار شده بود. شعبه بیست و هشت دادگاه انقلاب به ریاست قاضى مقیسه در جلسه دادگاه، اجازه دفاع وکیل و شخص وى نداد و نهایتا با اعمال ماده 134 قانون مجازات جدید، آتنا دائمى را به هفت سال زندان محکوم کرد و این حکم در روز بیست و دوم  اردیبهشت ماه سال 94 به وی ابلاغ شد. بنا بر اظهارات نزدیکان وى، ضابطین قضایى در این پرونده شهادت فردى را بر علیه این فعال مدنى پذیرفته است که خود از متهمین این پرونده بوده و براى آزادى از زندان، اقدام به شهادت دروغ علیه آتنا دائمى کرده است. یکى از دوستان آتنا دائمى درباره پرونده آتنا دائمى گفت:

فعالیت های آتنا کاملا مدنى بوده مثل شرکت در تجمع مخالفت با اعدام، تجمع حمایت از کوبانى، اعتراض به اعدام ریحانه جباری، مخالفت با حجاب اجبارى و اعدام و درباره توهین به مقدسات هم این اتهام کلا بى اساس بوده و آتنا حتى در یک پیام خصوصى هم توهینى نکرده است. آتنا دائمی فعال مدنی، بیست و شش ساله، دارای مدرک دیپلم و شاغل در باشگاه ورزشی انقلاب، در روز 29 مهرماه از سوی ماموران سپاه پاسداران بازداشت و به زندان اوین انتقال یافت و پس از مدت ها انفرادی و بازجویی، راهی بند زنان زندان اوین شد.

اشتراک گذاری