به تارنمای دانشگاه جهانی کوروش بزرگ خوش آمدید . دانشجویان و کاربران گرامی برای نامنویسی و پیوستن به دانشگاه جهانی کورش بزرگ و جاگیری در دانشپایه های این کانون آموزشی باید اپلیکسشن این دانشگاه را بر روی تلفن های دستی خود کار بگذارید. این اپلیکیشن در بر گیرنده ی «آموزش ایرانشناسی » – «گاهشمار ایرانی» – «واژه یاب هومر» – «برگردان دبیره میخی به پارسی» – «تالار گفتگو» – «شناسه کاربری» – «واژه نامه انگلیسی به پارسی» – « آزمون» و… می باشد. پس از نام نویسی و پذیرش سامه های برنهاده شده می توانید از این گنجینه ی دانش بهره مند شوید.
سروده هایی از شاهنامه ی فردوسی بزرگ : چنین گفت موبد که مرد بنام / به از زنده دشمن بر او شاد کام ********** همه روی یکسر بجنگ آوریم / جهان بر بد اندیش تنگ آوریم********** بیا تا همه دست نیکی بریم / جهان جهان را به بد نسپریم********** نباشد همه نیک و بد پایدار / همان به که نیکی بود یادگار********** همان گنجِ دینار و کاخ بلند / نخواهد بُدَن مر تو را سودمند********** سخن ماند از تو همی یادگار / سخن را چنین خوارمایه مدار********** بسی رنج بردم در این سال سی / عجم زنده کردم بدین پارسی********** نمیرم از این پس که من زنده ام / که تخم سخن را پراکنده ام********** جهان یادگار است و ما رفتنی / به گیتی نماند به جز گفتنی********** به نام نکو گر بمیرم رواست / مرا نام باید که تن مرگ راست********** بخور آن چه داری و بیشی مجوی / که از آز کاهد همی آبروی********** به گیتی به از راستی پیشه نیست / ز کژی تبر هیچ اندیشه نیست********** چو با راستی باشی و مردمی / نبینی به جز خوبی و خرّمی********** به رنج اندر است ای خردمند گنج / نیابد کسی گنج نابرده رنج********** به نزد کهان و به نزد مهان / به آزار موری نیرزد جهان********** مکن بد که بینی به فرجام بد / ز بد گردد اندر جهان نام بد********** نگر تا چه کاری، همان بدروی / سخن هرچه گویی همان بشنوی********** تو تا زنده ای سوی نیکی گرای / مگر کام یابی به دیگر سرای********** سر مردمی بردباری بود / سبک سر همیشه به خواری بود**********
همه روزه به نامه سرای دانشگاه جهانی کورش بزرگ سر بزنید و با پخش این مروارید های دانش افزا در میان یاران خود، بر دامنه ی این ابر دانش افشان بیافزایید .
از راه آیکون های بالا می توانید به رسانه های گوناگون این دانشگاه دسترسی داشته باشید.
به دانشگاه جهانی کوروش بزرگ بپیوندید و در راستای بهروزگار مردم ایران از راه دانش افشانی با ما همازورشوید.
ز یزدان و از ما بر آن‌کس درود/که تارش خرد باشد و داد پود********** ز ما باد بر جان آن ‌کس درود/که داد و خرد باشدش تار و پود********** دگر آن‌که، «دانش» مگیرید خوار/ اگر زیر دستید اگر شهریار
با پشتیبانیهای مالی و یارمندیهای بیدریغ خود، بر توش و توان ما بیافزایید.
توانا بود هر که دانا بود****زدانش دل پیر برنا بود
زهر دانشی چون سخن بشنوی****از آموختن یک زمان نغنوی
چو دیدار یابی به شاخ سَخُن****بدانی که دانش نیاید به بُن
ندانی که ایران نشست منست****جهان سر به سر زیر دست منست**** چو ایران مباشد تن من مباد****بدین بوم و بر زنده یک تن مباد**** اگر سر به سر تن به کشتن دهیم****از آن به که کشور به دشمن دهیم**** دریغ است ایران که ویران شود****کنام پلنگان و شیران شود**** نمانیم که این بوم ویران کنند****همی غارت از شهر ایران کنند**** نخوانند بر ما کسی آفرین****چو ویران بود بوم ایران زمین**** اگر کشت خواهد تو را روزگار****چه نیکو تر از مرگ در کار زار

صائب تبریزی، شاعر چشمه ی آیینه ها

صائب تبریزی گرد آورنده و نویسنده : همایون ابراهیمی اظهار عجز ، نزد ستم پیشه، ابلهی است اشک کباب، موجب طغیان آتش است صائب تبریزی بی گمان ، کسانی که با گلزار همیشه بهار ادب پارسی آشنائی دارند ، صائب تبریزی ، سروده سرای نامدار (953-1037 خورشیدی) را خوب میشناسند ، بویژه تک بیت های بی مانندش را که براستی در میان دگر سروده سرایانِ فرهنگ فراخ دامانمان ، همتائی برایش نمیتوان یافت: شرمنده ی خونگرمی اشکم که همه عمر […]

اشتراک گذاری
Read more

ابن سینا عمیقاً ایرانی است

« اوسینا»  (Avicenna) ، نامی است که غربیان به او داده اند. او یک فیلسوف بزرگ و نامی است که نقش بسیار عمیقی در انتقال دانش و فلسفه به اروپا در قرون واپسین ایفا کرده است. این جملات همواره در پژوهش‌های مرتبط با ابن سینا شنیده می‌شود و تقریبا می‌توان گفت که بر شناخت ما از ابن سینا سایه انداخته است یعنی کسی که نقش یک انتقال دهنده را داشته است. اما از نظر اسکندر صالحی ابن سینا محل تلاقی […]

اشتراک گذاری
Read more

سیزدهم اسفند، روزی که کورش بزرگ چشم از جهان فروبست

ریشه و معنای کورُش (1) آیا ذوالقرنین پیشنام کوروش بوده است؟! یا پیشنام اسکندر یا پیشنام موسا؟! نوشته: دکتر ناصر انقطاع در هیچیک از فرهنگنامه ها، معنای واژه ی (کوروش) را بدرستی ننوشته اند. در واژه نامه ی استاد دهخدا، و فرهنگ استاد محمد معین، و یکی دوفرهنگنامه ی دیگر تنها نوشته اند: واژه ی «کوروش» در پارسی باستان «کورو Kuru » در صیغه مفرد مذکر، حالت اضافی (مضاف الیه)، «کوراوش Kurush» است! می بینیم که هیچ اشاره یی به […]

اشتراک گذاری
Read more

رادمان پورماهک

رادمان پور ماهک  (یعقوب لیث صفار) هومر آبرامیان تندیس با شکوه رادمان پورماهک در شهرباستانی دزفول رادمان پورماهک نامور به [یعقوب لیث صفار]  رویگرزاده یی از مردم سیستان بود که نزدیک به هجده سال بر بخش بزرگی از خاک ایران فرمان راند. یعقوب در نوجوانی نزد پدر به کار رویگری پرداخت و در جوانی  به گروه عیاران (1) پیوست و با گروهی که در پیرامون خود گرد آورده بود به کار راهداری پرداخت. در آن روزگار رفت آمد در جاده […]

اشتراک گذاری
Read more

غیاث الدین جمشید کاشانی

غیاث الدین جمشید کاشانی «هومر آبرامیان« غیاث‌الدین جمشید کاشانی رایشگر (ریاضیدان) برجستر سمرکند کشته شد.  مردم باختر زمین او را با نام الکاشی (al-kashi) می شناسند. غیاث‌الدین جمشید کاشانی (al-kashi) جمشید کاشانی در زندگانی  کوتاه خود  ابزار بسیار ژرف نگر برای دیدن و شناختن روشنان آسمان  پدید آورد و از پیرامون سالهای 808 کوچی ( 1406 زایشی) تا واپسین روزهای زندگانی( 832-  1429زایشی) در شناخت رازوارگیهای کیهان  کوشید. چرخه ی کودکی و جوانی وی همزمان با بالا گرفتن  یورش‌ ددمنشانه و […]

اشتراک گذاری
Read more

رودکی سمرکندی

رودکی سمرکندی «هومر آبرامیان» ابوعبدالله جعفر بن محمد بن حکیم بن عبدالرحمن بن آدم، [رودکی سمرکندی] یکی از سخن پردازان خوش پرداز روزگار سامانی و آموزگار بسیاری از دیگر سخن پردازان آغاز سده ی چهارم خورشیدی بود. رودکی در سالهای میانی سده ی سوم در روستایی بنام [بَنُج رودک] در نزدیکی نخشب و سمرغند چشم به جهان گشود. بنُج یکی ازدهکده های بزرگ رودک سمرکند بود. برخی نیز گفته اند از آن روی او را رودکی گفتند که رود [گونه یی […]

اشتراک گذاری
Read more

امیر کبیر، مردی از تبار مردانِ بزرگ شاهنامه

امیر کبیر ، مردی از تبار مردان شاهنامه هومر آبرامیان   میرزا محمد تقی‌خان فراهانی( امیر کبیر) در سال 1186 در روستای هزاوه از بخش های اراک چشم به جهان گشود. پدرش در خانه ی قائم مقام فراهانی خوالیگری( آشپزی) می کرد. میرزا محمد تقی در خانه ی قائم مقام پرورش یافت و در جوانی منشی قائم مقام شد. زناشویی و فرزند محمد تقی خان دو بار همسر گرفت، بار نخست دختر عموی خود [جان‌جان خانم] دختر[حاج شهبازخان] را به […]

اشتراک گذاری
Read more

هفتم آبان روز گرامیداشت کورُش بزرگ

ریشه و معنای کورُش (1) آیا ذوالقرنین پیشنام کوروش بوده است؟! یا پیشنام اسکندر یا پیشنام موسا؟! نوشته: دکتر ناصر انقطاع در هیچیک از فرهنگنامه ها، معنای واژه ی (کوروش) را بدرستی ننوشته اند. در واژه نامه ی استاد دهخدا، و فرهنگ استاد محمد معین، و یکی دوفرهنگنامه ی دیگر تنها نوشته اند: واژه ی «کوروش» در پارسی باستان «کورو Kuru » در صیغه مفرد مذکر، حالت اضافی (مضاف الیه)، « کوراوش Kurush» است! می بینیم که هیچ اشاره ای […]

اشتراک گذاری
Read more
1 2
Translate »